Agenda

agenda 2012-05-23:
Hyperion Cocktailfeest
2012-06-04:
La Copa integratie ExpresZo
2012-06-20:
La Copa de Maastricht 2012

Contactgegevens

O.H.M. HYPERION
Postbus 461
6200 AL Maastricht
ohmhyperion@ohmhyperion.nl





Vrienden van Hyperion

'Vrienden van Hyperion' zijn diegenen die zich via een van de leden van Hyperion verbonden voelen met het dispuut. De huidige groep 'vrienden van' wordt gevormd door ouders, grootouders, ooms, tantes, broers, zussen, vrienden en bekenden. Allen dragen zij Hyperion een warm hart toe en brengen dit o.a. tot uitdrukking in een sponsorbijdrage vanaf 12,50 per jaar. Deze financiële bijdrage van haar 'vrienden van' wordt door Hyperion aangewend om hen tenminste 4 maal per jaar middels een brief op de hoogte te houden van het reilen en zeilen binnen het dispuut. Daarnaast krijgen zij een dispuutfoto toegestuurd en wordt er een maal per jaar een 'vrienden van' borrel georganiseerd in de Beurs. Wat overblijft van het geld wordt gebruikt om het jaarlijkse dispuutweekend extra cachet te geven.

Wilt u zich aanmelden als vriend van Hyperion of wilt u meer informatie mailt u dan naar ohmhyperion@ohmhyperion.nl!

Goede doelen

Het studentenleven levert ons erg veel moois. We zijn ons er echter van bewust dat niet iedereen zo'n koningsbestaan heeft als wij. Hyperion zet zich daarom in voor diverse goede doelen. Wij leveren gulle bijdragen aan diverse projecten die mede geregeld worden door Hyperianen. Dit concentreerd zich niet alleen op Nederland, maar ook internationaal dragen wij ons steentje bij. Tot nu toe zijn er kleine projecten ondersteund in Tanzania, Venezuela, Kenia, Guatemala en Heeze (NL). We hebben echter als filosofie dat we beter zelf geld en mankracht kunnen leveren aan projecten waar we direct resultaat kunnen boeken dan dat we dit aan grote wereldwijde organisaties overlaten.

Kenia

Dagblad Chapati Ditmaal een speciale editie van Dagblad de Hamburger op locatie. Jullie razende reporter is op verzoek afgereisd naar het wonderschone Kenia om een beeld te krijgen van het werk van de Hyperianen Joep & Thomas. Om een kijkje in de keuken te nemen neem ik jullie mee op een normale “werkdag” van deze twee kornuiten. Msambweni - Het is 8.00 uur en na een frisse koude douche zijn de mannen klaar voor vertrek richting hun projecten. De een gaat met het lokale openbaar vervoer naar een school 5km verderop en de ander springt op de fiets om de bouwvorderingen te bekijken. Hier op de evenaar begint het kwik inmiddels weer te stijgen richting een gerieflijke temperatuur rond de 30 graden, maar ik blijk er meer last van te hebben dat de gemiddelde Keniaan. Ik volg allereerst Thomas op zijn reis richting de bouwgrond. Op onze weg slangen ontwijkend en vrolijk terugzwaaiend naar alle kinderen die zich iedere dag rond de grote weg verzamelen. De kinderen lijken iedere keer weer verbaasd als ze een mzungu langs zien lopen. Eenmaal aangekomen op de bouw zijn de werklui zoals gewoonlijk al druk bezig en verrijzen de uiteindelijke vormen van de bungalows al langzaam tussen de palmbomen. Waar je in Nederland zou verwachten overal geronk van machines te horen, hoor je hier juist alleen het vrolijke gezang op de achtergrond. De machines zijn hier al geruime tijd geleden vervangen door het ouderwetse handarbeid, maar de Kenianen draaien hun hand er niet voor om. Natuurlijk moeten de buiken ook hier gewoon gevuld worden en rond het middaguur verschijnen er twee vrouwen met pannen vol Ugali en Chapati op hun hoofd bij de poort. Onder de palmbomen heb je hier voor omgerekend €0,40 een heerlijke lunch. Na de lunch begeleid Thomas me naar de grote weg waar we samen een Matatu nemen richting de Milalani Primary School. Gelukkig is het rond het middaguur, wat betekent dat we maar met 15 man in een 9-persoons busje zitten. Na een klein kwartiertje in het busje en tegelijkertijd druk onderhandelen over de prijs komen we aan op het enige kruispunt van Milalani. We lopen richting de school en komen ondertussen het hoofd van de school op z’n Vespa tegen die ons vriendelijk begroet. Als we bij de school aankomen, lopen we een lokaal binnen waar op dat moment een Twiga meeting bezig is onder leiding van Joep. De observaties van de afgelopen tijd worden met elkaar besproken en tips over lesgeven worden onderling uitgewisseld. Voor de speciale gelegenheid was er gezorgd voor wat lokale lekkernijen en als klap op de vuurpijl flesjes Coca-Cola! De ene meeting was nog niet afgelopen of een groepje enthousiastelingen staat ons al op te wachten om ons mee te nemen naar hun plantage. Het blijkt een groep te zijn, genaamd de Msambweni Youth Alliance, waar Thomas en Joep Senior Advisors zijn. Deze groep bestaand uit goed opgeleide jongeren die deze kennis proberen over te brengen aan en zich nuttige proberen in te zetten voor de lokale samenleving. Trots laten ze hun nieuwe shirts zien wat voor meer naamsbekendheid en uniformiteit zal moeten gaan zorgen en die dankzij financiële steun van Hyperion mede mogelijk zijn gemaakt. Na een uitgebreide rondleiding over de plantage nemen we met z’n drieën de Matatu terug richting huis, maar niet voordat we nog een bezoekje brengen aan de dames die werken voor het Baggy Mama project. Deze alleenstaande moeders kunnen dankzij het project een inkomen verdienen door het produceren van kleurrijke kledingstukken bestemd voor de Nederlandse markt. Een succesvol microkrediet dat in korte tijd een grote bijdrage heeft kunnen leveren aan de levensstandaard van diverse gezinnen. Natuurlijk hoeft er in dit land onder de evenaar niet altijd gewerkt te worden en lopen we via het hagelwitte strand met een opengeslagen kokosnoot in ons hand terug richting Mbuyu House. Thuis aangekomen komen de geuren van weer een heerlijke verse vis en onbespoten groenten ons tegemoet en worden we begroet door onze persoonlijke kok Bora die dit geheel bereid heeft. Het is weer eens iets anders dan magnetron maaltijden en afhaal chinees, maar toch ook zeker niet verkeerd! Kortom, mede dankzij de inzet van Hyperion gebeurt hier een hoop. Inmiddels hebben er al een aantal Hyperianen mogen genieten van de grote gastvrijheid en vriendelijkheid in dit kleurrijke land en hopelijk mogen er nog velen volgen. Helaas heb ik morgen mijn terugvlucht naar het koude Nederland, maar ik zal deze ervaring niet snel vergeten.

Indonesië

Via een familielid van een Hyperiaan, die in een dorp in Indonesië verscheidene projecten voor kinderen ondersteunt, kwam Hyperion op het idee om hier een bijdrage aan te leveren. Er waren meerdere mogelijkheden om te helpen, dus er moest een keuze gemaakt worden. Aangezien wij het belangrijk vinden dat iedereen, net als ons, een kans heeft op goed onderwijs, werd besloten om kinderen die geen eerlijke kans hebben op onderwijs te steunen. Indonesië is er de laatste jaren op vooruit gegaan en veel belangrijke onderwijsmethoden gaan via computerprogramma’s en internet. Niet iedereen heeft de luxe zich dit te veroorloven. Zo is er een weeshuis, het “Christian Orphan House Siloam” waar kinderen wel naar school kunnen gaan, maar waar ze niet de middelen hebben die nodig zijn in deze tijd. Daarom is er besloten om dit weeshuis te ondersteunen met een goede computer en printer, die nog vele jaren mee kunnen gaan. Zo hebben de kinderen die het minder goed getroffen hebben toch een goede kans op een mooie toekomst, net als wij.

Ninos de Guatemala

In Guatemala is NDG een Guatemalteekse NGO (Organizacion No Gubernemental onder Guatemalteeks recht) zonder winstoogmerk. De NGO is opgericht in 2006 met als doel bij te dragen aan een betere toekomst voor Guatemala en haar inwoners, daar waar dit het hardst nodig is. Om haar doelen te verwezenlijken, start en ondersteunt NDG kleinschalige gemeenschapsprojecten waarbij betrokkenheid en ontplooiing van de lokale gemeenschap, en met name van kinderen, centraal staan.

De basisschool Nuestro Futuro in Ciudad Vieja is in Januari 2009 geopen en zal per jaar 30 leerlingen voorbereiden op het leven. Er werden speeches gegeven namens NDG, de gemeente Ciudad Vieja, de Nederlandse ambassade en door Blanca Garcia, de directrice van de school. Guatemala is een zeer katholiek land en de zegening van de priester kon dan ook niet ontbreken.